-
طواف دل
ترکیب مواد روی کاغذ سنگ، ۵۰*۷۰ سانتیمتر، زمستان ۱۴۰۱.
-
شعلهور
مرکب و اکولین روی کاغذ سنگ، ۲۵*۶۵ سانتیمتر، زمستان ۱۴۰۰.
-
عتاب یار پریچهره
مرکب روی کاغذ گلاسه. ۲۰*۳۰ سانتیمتر. پاییز ۱۴۰۳.
-
کام دل
مرکب روی کاغذ آهار مهره. ۱۵*۲۵ سانتیمتر. پاییز ۱۴۰۳.
-
نفس باد صبا
مرکب روی کاغذ گلاسه. ۱۰*۱۰ سانتیمتر. زمستان ۱۴۰۳.
-
پیک صبح
مرکب روی کاغذ گلاسه. ۱۰*۱۰ سانتیمتر. زمستان ۱۴۰۳.
-
اقلیم عشق
مرکب روی کاغذ گلاسه. ۱۰*۱۰ سانتیمتر. زمستان ۱۴۰۳.
-
نون
ترکیب مواد روی کاغذ سنگ، ۵۰*۷۰ سانتیمتر، زمستان ۱۴۰۰
خط و ربط و معنی
مریم رمضانخانی
خطوط
من این خطوط نوشتم چنان که غیر ندانست
تو هم ز روی کرامت چنان بخوان که تو دانی
(خیام) حالِ کهن
این مجموعه نوعی بداههپردازی خوشنویسانه دراشعار خیام است که در پیچوخم خط شکسته جان میگیرند و آدمی را به درنگ میان لحظه و معنی دعوت میکنند.
خوان و واخوان
شکستهنستعلیق معاصر
تکنگاری
تکمصرعها و تکبیتها
خطنگاره
معنا از آمیزش خط و طرح متولد میشود. هیچکدام بر دیگری تسلط ندارد بلکه پیوندهای ظریف خطوط یکی را به دیگری میتند و نقشی تازه پدیدار میشود.
نقطهها
نقطه لحظه توامان سکون و تغییر است و آغاز آفرینش.
این مجموعه تاملی است بر سادگی و اثر هر لحظه در تولد جهانی نو.
جریان خیال
با حرکت دست و قلم و درهم دویدن رنگها و قطرههای آب نقشی از هزاران خیال ظاهر میشود
تا نگاه ناباورانه خود را مفتون و بازیچه فرم و معنی یابد.
از میان زمان و اتفاق
نقاشی آبرنگ با کلاژ برگ که ریشه در سکون لحظههای تاریک و روشنِ زمان، و در کلاف درهمپیچیده زندگی روزمره دارد:
لحظههای که به این سوال فکر میکنیم که آیا هیچ گشایشی وجود ندارد؟
آوانامه
پیش از آنکه زبان و ادبیات ظرفهای انتقال معنا شوند، آواها ما را به هستی و به یکدیگر پیوند میدادند. نگریستن به فرم هر آوا و مرور تاریخ و دگردیسی آن فرصتی است برای پیدا کردن معانی و بیانهای تازه.